piątek, 27 stycznia 2017

Emma Donoghue - Pokój

"Pokój" to poruszająca, bulwersująca, przerażająca, chociaż momentami zabawna  i budząca najcieplejsze uczucia książka. Opowieść o miłości matki i dziecka, o niewoli, o powrocie do normalności. Emma Donoghue ukazała niesamowitą relację między matką, a synem. Głęboką więź pomiędzy tą dwójką. Przedstawiła świat ograniczony do wielkości szopy z jednym dachowym oknem. Książka opowiada o tym, kiedy niewielki pokój musi stać się całym światem.

Pokój - Emma Donoghue - opinie recenzje


Wyobrażasz sobie, że zostajesz porwana i zamknięta w niewielkim pomieszczeniu, które musi być dla ciebie domem i całym światem? A teraz wyobraź sobie, że rodzisz się w tym pomieszczeniu i spędzasz w nim swoje pierwsze lata. A później następuje ratunek i wolność, które wcale nie cieszą. Wręcz przeciwnie. Dziecko wychowane w więzieniu chce do niego wrócić. Tam czuje się bezpieczne, a świat na zewnątrz jest dla niego niezrozumiały, denerwujący, groźny. Doskonale pokazany mechanizm, w którym człowiek preferuje to, co znajome a przez to bezpieczne, niekoniecznie to, co faktycznie lepsze. Czy można tęsknić za niewolą i zamknięciem w śmierdzącej szopie? Można, jeżeli nie znało się nic innego.




Pokój to historia przedstawiana oczami kilkuletniego chłopca. Jack urodził się w szopie, gdzie mieszka razem ze swoją mamą. Ona została kiedyś porwana i tam zamknięta. Chłopiec nie zna innego życia i za nim nie tęskni. Właściwie wcale nie chce uciekać. Robi to dla swojej mamy. Bo ona twierdzi, że tak trzeba. Na wolności nie umie się odnaleźć i tęskni za swoim pokojem, gdzie spędził dotychczasowe lata.Nie umie i nie chce odnaleźć się w prawdziwym świecie. Chce być tylko z mamą i mieć ją na wyłączność. Zawsze tak było, a teraz nagle wszystko się zmieniło.

Sięgnęłam po "Pokój" z ogromnym zainteresowaniem. Ja przecież też jestem zamknięta w niewielkim mieszkaniu z dzieckiem i nie wiem, kiedy wyjdę ;) Na początki trochę zawiodłam się, że narratorem jest dziecko. Główny bohater ma trochę specyficzny sposób wyrażania się i łączenia słów (a może właśnie normalny, jak na dziecko?), co na początku nieco mnie irytowało i nie pozwalało w pełni cieszyć się lekturą. Ale po kilkudziesięciu stronach przywykłam i już nie było zgrzytów w tej materii.

Pierwsza połowa opowieści to życie dwójki zamkniętej w jednym pomieszczeniu. Później następuje ucieczka i druga połowa książki przedstawia ich świat już po drugiej stronie. Nie jestem w stanie odpowiedzieć na pytanie, która część jest ciekawsza. Obydwie są niesamowite.

Zobacz też:

4 komentarze:

  1. Mówiąc szczerze nie słyszałam o książce. Sama fabuła wydaje się interesująca jednak nie mój gust :)
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  2. Oglądałam film na podstawie tej książki - REWELACYJNY! Teraz czas na lekturę! Muszę ją przeczytać.

    OdpowiedzUsuń
  3. Bardzo wciągająca książka, trudno się od niej oderwać. :)

    OdpowiedzUsuń

W celu działań promocyjnych na blogu należy skorzystać z zakładki Kontakt. Więcej informacji o blogu w zakładce Informacje o blogu.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...